Blog 29: Verwildering
De afgelopen maanden bemerk ik een soort verwildering bij mezelf. Niet dat ik verwilder van mezelf, maar meer dat ik verwilder van de andere mensen. Ik lijk dichter bij de rauwe natuur te komen en mogelijk dat ik me daardoor…
HEEL verbindend
HEEL verbindend
De afgelopen maanden bemerk ik een soort verwildering bij mezelf. Niet dat ik verwilder van mezelf, maar meer dat ik verwilder van de andere mensen. Ik lijk dichter bij de rauwe natuur te komen en mogelijk dat ik me daardoor…
Vallende eikels Met een enorme knal valt er een eikel uit de boom op het dak van mijn woonwagentje. Het regent eikels uit de boom sinds de herfst is ingetreden. Ik heb me dat nooit zo gerealiseerd als nu. Als…
Zittend in de stoel in de zon op mijn plek in het bos in Naarden, voel ik me omarmd door het groen. Zachte vogelgeluiden begeleiden me naar een schrijfmodus en even ‘zorgen voor mezelf’. Zorgen we nog wel echt voor…
In mijn vorige blog over ‘Loose ends’ had ik het al over meer dan vijftig jaar aan nostalgische herinneringen, die waarschijnlijk als gevolg van mijn leef-tijd zich steeds meer opdringen als ik onderweg ben. Ze beginnen al hier bij mij…
Lunchtijd. Ik ben even voorbij Scherpenzeel neergestreken langs het Jaagpad. Alleen toegankelijk voor fietsen en mooi rustig om mijn blog te schrijven. Drie dagen geleden ben ik naar Arnhem gefietst waar mijn zus woont, om daar twee verjaardagen te vieren.…
Zojuist ben ik in bad gestopt door Fleur. “Ga jij maar weer even jezelf worden” zegt ze, als ik moe en vol bij haar op bezoek kom na een aantal heel drukke dagen. Te veel leuke afspraken zijn ook te…
Lieve geïnteresseerde in de Healing Inn, De zomerperiode is nog niet voorbij, daar genieten wij natuurlijk ook van. Maar… we zijn ook nog volop bezig met opbouwen van de ‘Healing Inn’.Een korte update daarover. WebsiteAfgelopen maanden zijn we heel hard…
Met het geronk van de trekker op de achtergrond schrijf ik dit blog. Ab is bezig een stapel stenen te verplaatsen met de trekker. Vanmiddag zaagde hij een triplex plaat die hij voor het rotte deel van het dakkapelletje bevestigde,…
Met een figuurlijk open mond luister ik naar wat de moeder tegen me zegt: “Dat was ook zo in de coronacrisis, toen kregen de kinderen voor elke vaccinatie als beloning een diploma. We hebben de hele deur thuis vol hangen…..“…
Meters zweef ik heel licht deinend mee op de golven en weet me omringd met duizenden kleine visjes die in scholen voor me uit zwemmen. Ik zie een ondiepe rots voor me en ga erop staan. Twee prachtige groen met…